Van bestuurlijke onrust naar gezamenlijke richting

Context
Binnen ziekenhuizen stokt besluitvorming steeds vaker op het snijvlak van Raad van Bestuur en medische staf. Niet door onwil of gebrek aan deskundigheid, maar doordat mandaat, risico en verantwoordelijkheid niet expliciet gedeeld kunnen worden zonder persoonlijke of bestuurlijke schade.

In het IZA-tijdperk wordt dit zichtbaar bij strategische keuzes over:

• zorgprofilering en spreiding,
• regionale samenwerking,
• continuïteit en legitimiteit richting omgeving.

Wanneer deze spanning niet expliciet wordt gemaakt, ontstaat uitstel, beleidsverdunning en uiteindelijk externe duiding — door toezichthouders, media of publieke opinie.

Mijn rol
Ik werk als externe, empathische katalysator voor:

• een lid Raad van Bestuur, en
• de voorzitter van de medische staf,

altijd samen.

Mijn rol is niet inhoudelijk adviserend en niet hiërarchisch.
Ik creëer een veilige, bestuurlijke ruimte waarin onrust expliciet wordt gemaakt en omgezet in gezamenlijke richting.

Wat dit oplevert (binnen ±90 dagen)

• Bestuur en medische staf vinden elkaar weer formeel én informeel.
• Mandaat om namens de gezamenlijke organisatie besluiten te nemen is expliciet.
• Besluitvorming over IZA-gerelateerde keuzes wordt bestuurbaar.
• Het risico op externe of publieke afrekening neemt aantoonbaar af.

Hoe
Via een afgebakende bestuurlijke interventie, vertrouwelijk en onafhankelijk, gericht op:

• het expliciteren van wat nu wordt vermeden,
• het herijken van formeel en informeel mandaat,
• het voorbereiden van besluitvorming (niet het overnemen daarvan).

Geen rapporten.
Geen programma’s.
Wel richting, regie en bestuurbaarheid.

Voor wie
Bestuurders en stafvoorzitters die beseffen dat gelijkgerichtheid geen intentie is, maar een bestuurlijke keuze — en die deze keuze tijdig willen maken.